ریشه دارم

من اینجا ریشه در خاکم
من اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکم
من اینجا تا نفس باقیست می مانم
من از اینجا چه می خواهم،نمی دانم
امید روشنائی گر چه در این تیره گیهانیست
من اینجا باز در این دشت خشک تشنه می رانم
من اینجا روزی آخر از دل این خاک با دست تهی
گل بر می افشانم
من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید
سرود فتح می خوانم
و می دانم
تو روزی باز خواهی گشت



 

/ 8 نظر / 36 بازدید
دخت ایران زمین

من همیشه از تاریکی به نور امیدوار میشم.به قول یه دوست "تیرگی شب به روشنایی روز لذتی دو چندان می دهد" دلتان پر از امید و ابتکار.[لبخند] [گل]

حسین

خیلی خوش جا ایستادید مفهومی خوبی رو از اینعکس احساس می کنم لطفا به من هم سر بزنید از نظراتی که برای من می گذارید ممنونم

آتوسا. ت

سلام.. امیدوار کننده کننده اند هم عکس و هم شعری که برایش انتخاب کردید.. سپاس

لیلا

من اینجا تا نفس باقیسست می مانم سلام مثل همیشه انتخاب خوبی بود کم پیدایی دوست عزیز